|
TRACKLIST:
01. The Nerve 02. Backfire 03. Clipping 04. Spotlight 05. No Response 06. Pins And Needles 07. Goodbye 08. Odds 09. Electrify 10. Armistice 11. Lost Year 12. Burden
REVIEW:
Toen ik hoorde dat Mutemath (MM) een nieuw album zou uitbrengen, kon ik haast niet wachten, zo benieuwd was ik ernaar. Hun eerste volledige album 'Mutemath' had mij destijds zo verrast, dat ik benieuwd was hoe ik nu door hen zou worden overrompeld. Mijn eerste indruk was ontgoocheling... Heeft MM een nietszeggend album uigebracht? Hebben deze creatievelingen dan toch aan creativiteit ingeboet? Ik was overrompeld door teleurstelling... Ook begreep ik de keuze voor de openingstrack niet!? Ik begon aardig wanhopig te worden, maar gelukkig er kwam een keer in m'n bevindingen.
Naar meerdere luisterbeurten begon het album te groeien. Ook begreep ik dat MM niets anders kon doen dan hun hart en invloeden te volgen, waardoor deze muzikale trips zijn ontstaan. Ik hoor invloeden van: Coldplay(No Response), Stevie Wonder(Armistice), Depeche Mode(Clipping)en vele andere, met smaak geimplementeerd.
De teksten zijn minder christelijk georienteerd aan de oppervlakte, maar ze bespreken eerlijk situaties waarin een mens hier op aarde mee te maken krijgt en dat het soms niet altijd meevalt. Al met al is het stiekum weer een puik album geworden, gelukkig!
BIOGRAFIE:
Mute Math is een Amerikaanse rockband die sinds 2003 bestaat. De muziek die de band maakt is een combinatie van rock, new wave, electro, psychedelia en jazz. De bandleden zijn Paul Meany, Darren King, Greg Hill en Roy Mitchell-Cardenas. Mute Math begon al een beetje in 2001, als een soort lange afstands samenwerking tussen paul Meany (vanuit New Orleans) en Darren King (vanuit Springfield). De twee kenden elkaar van hun samenwerking in de eerdere band van Paul Meany, Earthsuit. Paul kreeg wat instrumentale demo’s van Darren, nam contact met hem op en vroeg of hij er wat mee mocht spelen en wat eigen ideeen toe mocht voegen. Dit zette een ping-pong songwriter relatie in beweging die zo enkele maanden door ging. In die tijd ging Earthsuit uit elkaar, en Darren verhuisde naar New Orleans om samen te werken met Paul Meany. De twee namen wat demo’s op en speelde in een aantal shows onder de naam Math.
Gitarist Greg Hill sloot zich bij de twee aan en de mannen beginnen in hun thuisstudio met het schrijven en opnemen van een hele nieuwe collectie songs. Paul liet de songs horen aan een goede vriend, producer Tedd T., die er meteen verliefd op werd na het te hebben gehoord. Ze begonnen met Tedd demo’s op te nemen voor een mogelijke EP en ondertussen speelden ze met oud-Earhtsuiter Adam LaClave’s nieuwe rockband Macrosick. Na een aantal maanden proberen en wikken en wegen of ze verder zouden gaan, besloten de drie verder te gaan onder de naam Mute Math, omdat ze erachter kwamen dat de naam Math al werd gebruikt door een andere band. Ze sloten een deal met Warner Music Group in 2004 en brengen in die herfst hun eerste EP uit, ‘Reset’. Ze verlaten de band Macrosick en beginnen met een tour om hun EP te promoten. Zodra het aantal fans begint te groeien, zien ze ook dat hun concerten uitverkocht raken, in Los Angeles, New York, Nashville, Houston, Dallas en Phoenix. Ze gaan meer show spelen, proberen hun fans zoveel mogelijk up to date te houden en uiteindelijk voegt bass speler Roy Mitchell-Cardenas zich in de winter van 2004 bij de band.
Van hun EP Reset worden ongeveer 30.000 exemplaren verkocht, voordat hun eerste album in 2006 uit komt. Ter ere van de release van dit self-titled debuut album start de band een tour in januari 2006. Het album wordt door henzelf uitgebracht, in reactie op de beslissing van Warner Music Groups om het album alleen op de christelijke markt uit te geven. De jongens willen het album echter ook seculier uitbrengen. Er werd ook een special-edition van het album uitgebracht, die alleen bij de tour verkrijgbaar was. Echter toen het album ook via de online winkel van Teleprompt verkrijgbaar werd werden er al 10.000 exemplaren van verkocht in de eerste maand. Mute Math stond op de covers van verschillende magazines in Amerika en in MTV’s nieuws programma ‘You Hear It First’. De band bleef touren, concerten geven voor duizenden mensen, en op verschillende grote festivals. Na maanden lang verwikkeld te zijn geweest in een rechtzaak met Warner Bros sluit Teleprompt in augustus 2006 een nieuw contract met hen. In september wordt het debuutalbum opnieuw uitgebracht via Warner Music Group.
In 2007 gaan de mannen de weg weer op en gaan met The Fray en Wolfmother langs verschillende steden. Ook staat er een tour in Europa op de planning. Op 20 maart 2007 komt er een exclusieve live-dvd uit, ‘Flesh And Bones Electric Fun’. De band begint dan aan een tour langs 43 steden in Noord-Amerika.
Mute Math kreeg ook nog publiciteit in American Idol, toen een van de deelnemers het nummer ‘Typical’ van de band zong. Op 21 maart 2007 komt de band met hun eerste muziekvideo voor het nummer ‘Typical’, op YouTube. Op de video is te zien hoe de band het liedje achterwaards opvoeren. In minder dan vier dagen trekt het filmpje 100.000 kijkers. Op 10 april 2007 komt het liedje uit als de eerste radiosingle van de band. Eind juni wordt de single ineens veel gedraaid en stijgt hij in de charts van nummer 115 naar 65 in een keer. De hoogste positie die het nummer behaalt is nummer 35.
Op 3 juli 2007 verschijnt de band op Transformers: The Album, met hun nummer ‘Transformers Theme’. Dit nummers schreven ze voor de actiefilm van Michael Bay. De band is bezig met het schrijven van nieuw materiaal voor hun nieuwe album. Ze brengen hun tweede radiosingle uit op 15 januari 2008, ‘Control’. Vanaf 25 januari doen de jongens mee met een tour met Alanis Morissette. De release van hun tweede album staat op de planning voor september 2008, bijna twee jaar na hun debuutalbum en vier jaar na hun EP. Op 6 december 2007 werd de band genomineerd voor een Grammy Award voor hun muziekvideo van Typical. De winnaars zullen op 10 februari 2008 bekent gemaakt worden.
Auteur: Mutemath
€ 19,50
|